Premier spotkał się z wiceprezy dentem USA i kanclerz Niemiec
Premier Donald Tusk spotkał się dziś w Monachium w wiceprezydentem Stanów Zjednoczonych Joe Bidenem i kanclerz Niemiec Angelą Merkel. Politycy rozmawiali o przyszłości tarczy antyrakietowej, nowej strategii NATO i polityce energetyczne]. Szef polskiego rządu i wiceprezydent Stanów Zjednoczonych podtrzymali wcześniejsze deklaracje o umieszczeniu na terytorium Polski elementów tarczy antyrakietowej. — Wiceprezydent Stanów Zjednoczonych powiedział bardzo wyraźnie w rozmowie ze mną, że niesie nie zmieniło, jeśli chodzi o projekt

19 lutego 2009 r. w budynku Konsulatu Generalnego RP w pięknej oprawie muzycznej i w podniosłej atmosferze wręczono kolejne Karty Polaków dla mieszkańców miasta i okręgu konsularnego. Tak się złożyło, że w tym dniu wręczano dokument rodzinom: rodzicom i ich dzieciom; z dalekiego Pskowa przyjechała po Kartę pani Bołdina z córką. W uroczystości wziął udział Konsul Generalny RP Jarosław Drozd, wicekonsul dr Olga Kacperczyk zajmująca się bezpośrednio sprawami Karty, wicekonsul Anna Dembowska, zajmująca się Polonią oraz wicekonsul Andrzej Zawistowski – niejednokrotnie pełniący obowiązki kierownika placówki pod nieobecność konsula generalnego.

Kiedy w 1941r. zaczęła się w Rosji wojna, Jadwiga Szymańska miała 13 lat. Niby mało, ale dużo, żeby wiedzieć, co jest dla niej ważne. A ważne było to, że choć mieszkała w Leningradzie, była Polką, tak jak mama Justyna i tata Antoni. Razem z siostrą Weroniką, bratem Romkiem i bratankiem ojca — Ignacem uczyli się polskiego na Litanii do Wszystkich Świętych. Bo innych polskich książek nie mieli. Tacie bardzo zależało, żeby dzieci znały ojczysty język. Dla ćwiczenia kazał im pisać listy do jego braci i sióstr zesłanych na Syberię. — W jednym z listów napisałam: „Rak wasze zdrowie?”.

Kompozytor i dyrygent. Znany ze swych kompozycji symfonicznych, uważany za mistrza poematu symfonicznego. Jest zaliczany do nurtu późnego romantyzmu. Karłowicz, urodzony na historycznej Litwie jako syn Ireny z Sulistrowskich i Jana Aleksandra Karłowicza, wybitnego etnologa i językoznawcy, spędził na wsi wczesne dzieciństwo do szóstego roku życia. W 1882 rodzina Karłowiczów sprzedała majątek i zamieszkiwała początkowo w Heidelbergu, potem w Pradze i w Dreźnie, by ostatecznie w 1887 osiedlić się w Warszawie. Mieczysław, od dzieciństwa wychowany w muzycznej atmosferze, od siódmego roku życia pobierał naukę gry na skrzypcach.

Сórka malarza Jana Świerczyńskiego – jej nazwisko jest wynikiem metrykalnej pomyłki, której nigdy nie sprostowała – i Stanisławy z Bojarskich. Wychowanie w pracowni malarskiej, gdzie więcej było sztuki, niż środków do życia odcisnęło na niej piętno. Na studia artystyczne nie poszła ze względów materialnych. Studiowała polonistykę. Studia te od razu zaowocowały nowymi doznaniami artystycznymi z powodu odkrycia i pokochania przez nią staropolszczyzny. Debiutowała wierszem «Śnieg» w 1930 roku w «Płomyku». Poetka nowatorka, została pisarką już w latach trzydziestych, ale dopiero po sześćdziesiątce dokonała przełomu w poezji polskiej. Jej tomy – «Jestem baba» i «Budowałam barykadę»

Kompozytorka i skrzypaczka. Urodziła się w polsko-litewskiej rodzinie o tradycjach muzycznych. Początkowo gry na fortepianie i skrzypcach uczył ją ojciec – Wincenty Bacewicz. Od roku 1919 kontynuowała edukację muzyczną w Konserwatorium Muzycznym Heleny Kijeńskiej-Dobkiewiczowej w Łodzi, gdzie kształciła się w zakresie gry na skrzypcach, fortepianie oraz teorii muzyki. W 1923 roku wraz z całą rodziną przeniosła się do Warszawy. Od 1924 roku uczęszczała do Konserwatorium Warszawskiego. W roku 1932 ukończyła Konserwatorium, uzyskując dwa dyplomy – z gry na skrzypcach i kompozycji. W tym samym roku dzięki hojności Ignacego Jana Paderewskiego

Książki Roku 2008
W Bibliotece Narodowej po raz siódmy wręczono nagrody za najlepsze książki minionego roku. Statuetkami, przyznawanymi przez Magazyn Literacki "Książki", nagrodzono pięć publikacji w kategoriach: proza obca, historia, prawo, sztuka i albumy. Najlepsze książki 2008 roku to: "Gra Anioła" Carlosa Ruiza Zafona (Wydawnictwo Muza), "1491. Ameryka przed Kolumbem" Charlesa C.Manna (Dom Wydawniczy Rebis), "Prawo autorskie" Janusza Barty i Ryszarda Markiewicza (Wolters Kluwer Polska), "Ikony w Polsce. Od średniowiecza do współczesności" księdza Michała

Прозвище “очкарик” всем известно с детства. И в детстве оно звучало обидно, им награждали худосочных отличников, не умевших играть в футбол и всё свободное время проводивших за книжками. Но у слова «очкарики» есть еще и другой, более глубокий смысл, который мы найдем в чудесной песне Агнешки Осецкой с этим названием. В ней поется о людях, чуждых корысти, немножко наивных, не всегда приметных, но обладающих высокими душевными качествами и тонкой восприимчивостью к прекрасному. В Польше создан Фонд, который так и называется «Очкарики», он носит имя Агнешки Осецкой. Его основала и возглавила дочь поэтессы Агата Пассент, известная журналистка, с которой мы сегодня беседуем.