W wieku 84 lat zmarł Andrzej Stelmachowski – pierwszy marszałek Senatu oraz minister edukacji w rządzie Jana Olszewskiego. Ostatnio był doradcą prezydenta do spraw Polonii. Odszedł współtwórca statutu Solidarności i człowiek, który reaktywował “Wspólnotę Polską” stowarzyszenie działające na rzecz Polonii" – wspomina swojego bliskiego przyjaciela Wiesław Chrzanowski, były marszałek Sejmu. Dodaje, że to prof. Stelmachowski był jednym z głównych twórców założeń Okrągłego Stołu.
Profesor Andrzej Stelmachowski był Człowiekiem wielkiego umysłu i serca, szczerym przyjacielem naszego środowiska. Spotykał się z nami niejednokrotnie. Pamięć o Nim pozostanie na zawsze w naszych czynach i sercach, w Domu Polskim.

Wieczny odpoczynek racz Mu dać Panie!
Składamy wyrazy współczucia Rodzinie, Najbliższym, Przyjaciołom!

Rodacy z Petersburga

Urodzony 28 stycznia 1925 roku, w Poznaniu. Studia prawnicze odbywał na Uniwersytecie Warszawskim (podziemnym w latach 1943 – 1944) oraz na Uniwersytecie Poznańskim w latach 1945 – 47; tamże doktoryzował się w 1950 roku; prof. zw. dr hab., prawo rolne i cywilne.
W okresie okupacji żołnierz Armii Krajowej; po studiach pracuje w sądownictwie, z którego zostaje zwolniony za udział w pielgrzymce prawników do Częstochowy (1957). Jako członek Biura Orzecznictwa Sądu Najwyższego w latach 1957 – 1962 równolegle pracuje jako pracownik naukowy (asystent, adiunkt, docent – 1958 r.) Następnie prof. Uniwersytetu Wrocławskiego (1962 – 1969), następnie Uniwersytetu Warszawskiego (1969 – 1993). W latach 1970 – 1991 wykładowca w ATK; członek Prymasowskiej Rady Budowy Kościołów (1975 – 1985); członek Komisji Episkopatu „Iustitia et Pax”, członek Komisji Episkopatu ds. Duszpasterstwa Rolników (od 1979), doradca Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego w Stoczni Gdańskiej (VIII 1980); ekspert w Ośrodku Prac Społeczno – Zawodowych przy Komisji Krajowej Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Rolników Indywidualnych „Solidarność” (1980 – 1981). W okresie stanu wojennego doradca Tymczasowej Komisji Krajowej NZZ „Solidarność”; zaangażowany w sprawę powołania kościelnej Fundacji na Rzecz Rolnictwa; przewodniczący Komitetu Organizacyjnego Fundacji Rolniczej (1982 – 1985); później członek Kościelnego Komitetu Rolniczego ; prezes Warszawskiego Klubu Inteligencji Katolickiej (1987 – 1989); obserwator Stolicy Apostolskiej na 63. Konferencji Stowarzyszenia Prawa Międzynarodowego w Warszawie (VIII 1988).
Doradca Krajowej Komisji Wykonawczej NSZZ „Solidarność”; członek Komitetu Obywatelskiego przy Lechu Wałęsie, przewodniczący Komisji Wsi i Rolnictwa (od XII 1988); uczestnik obrad plenarnych „okrągłego stołu”; współprzewodniczący podzespołu ds. rolnictwa (II – IV 1989). Senator RP (VII 1989 – 1991), wybrany na Marszałka Senatu RP (1989 – 91); Minister Edukacji Narodowej (XII 1991 – VII 1992); Prezes Stowarzyszenia „Wspólnota Polska” (od 1990).
Doktor Honoris Causa: Paryskiej Sorbony, Uniwersytetu w Ferrarze, Uniwersytetu w Białymstoku, Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego.