Nie żyje Wisława Szymborska, wielka poetka, laureatka literackiej Nagrody Nobla. Była zawsze w drodze. Jej droga na tym świecie dobiegła końca w ukochanym Krakowie 1 lutego 2012 roku. Zmarła we śnie w swoim mieszkaniu. Miała 89 lat. Wiersze Wisławy Szymborskiej przełożono na ponad 40 języków: m. in.: rosyjski, angielski, francuski, niemiecki, holenderski, hiszpański, czeski, słowacki, szwedzki i chiński. W uzasadnieniu Akademia Szwedzka napisała, że Szymborska tworzy "poezję, która z ironiczną precyzją pozwala historycznemu i biologicznemu kontekstowi ukazać się we fragmentach ludzkiej rzeczywistości". Otaczało ją coś tak uroczego, nieokreślonego, pełnego mądrości, wdzięku – mówili w 2000 roku, w Polskim Radiu przyjaciele Noblistki.

EDA OSTROWSKA to autorka kilkunastu tomików dojrzałej, dramatycznej poezji i niezliczonych wierszy publikowanych w prestiżowych pismach literackich, doceniona przez krytyków już jako 18-latka. Jej tomik Baranek zabity (2006) składa się wyłącznie z poetyckich dedykacji, których adresatami oprócz przyjaciół jest pół parnasu polskiej literatury, m.in. Wisława Szymborska i Julia Hartwig, znani publicyści jak ks. Adam Boniecki, politycy, krytycy, literaturoznawcy…

Хотя я переводил книги с других языков, в частности с немецкого и французского, могу признаться, что меня вел всегда польский голос. Порой я не следовал за ним, капризничал, упирался и не до конца осознавал его силу, но теперь смело могу сказать: именно Польша была моей путеводной звездой. Мне посчастливилось встречаться с выдающимися писателями и быть их переводчиком. Общение с Ярославом Ивашкевичем, Виславой Шимборской, Богданом Чешко, Людвигом Ежи Керном, Тадеушем Новаком, Войцехом Жукровским (в пору «Похищения в Тютюрлистане») обогатило меня.

Polonia powinna śmielej otwierać się na środowisko, w którym żyje. Musimy przezwyciężyć strach przed wyjściem na zewnątrz i pokazywać, kim są Polacy Petersburga, opowiadając ich historię, przedstawiając głębokie tradycje i prezentując możliwości, jakie mają oni do zaoferowania. Mam oczywiście świadomość, że Polacy w stosunku do innych, często liczniejszych, grup etnicznych, są i tak bardzo widoczni, aktywni w życiu społeczno-kulturalnym. To jest niewątpliwie naszą cechą narodową, iż potrafimy na obczyźnie długo zachować silną więź etniczną i kulturową.

В Петербурге побывал легендарный польский диссидент, соратник Леха Валенсы и основатель влиятельной Gazeta Wyborcza Адам Михник. На встрече со студентами Высшей школы экономики он признался, что считает себя «антисоветским русофилом», что на родине его называют «предателем Польши» и «скотиной» и что, по его мнению, рано или поздно в России поставят памятник Михаилу Горбачеву. В Петербург пан Михник привез свою новую книгу «Ярость и страсть», в которую вошли статьи, посвященные проблемам современной Польши – роли католической церкви в жизни общества, отношению к польским евреям.

Шесть новых лауреатов Международной премии «Балтийская звезда» названы 23 сентября на торжественной церемонии в Эрмитажном театре. Эта престижная награда ежегодно присуждается выдающимся деятелям современности за развитие и укрепление гуманитарных связей в странах Балтийского региона. В номинации «Память» премия присуждена классику польской литературы, Нобелевскому лауреату, поэту Чеславу Милошу (1911-2004).