Maria Kaczyńska specjalnie dla Gazety Petersburskiej: «Niech Dom Polski będzie zawsze Domem otwartym»

Мария Качиньска— W imieniu Polaków i Polonii Petersburskiej, czytelników naszego pisma witamy bardzo serdecznie w mieście św. Piotra nad Newą. Cieszymy się niezmiernie, że przyjęła Pani zapro­szenie do objęcia honorowym patronatem uroczystości otwarcia Domu Polskiego, Domu, w którym będziemy umacniać i rozwijać wspólnotę narodową, uczyć się języka polskiego, promować kulturę i polskie tradycje.
 
— Bardzo się cieszę, że spotkał mnie tak ogromny zaszczyt, jakim jest otwarcie Domu Polskiego w Sankt Petersburgu. Jest to również oczywisty powód do dumy, dający wyraz głębokiego patriotyzmu środowisk polonijnych w Rosji. Dom Polski będzie miejscem skupiającym związki i stowarzyszenia polonijne działające w Rosji. Będzie miejscem integrującym Polaków i ośrodkiem wszelkich inicjatyw o charakterze kulturalno-oświatowym i integracyjnym ze środowiskiem rosyjskim.
 
— Każdy z nas, Polaków w Sankt Petersburgu, nosi w sobie obraz Polski — Macierzy. Jesteśmy dumni z Kraju naszych Przodków i dumni, że nie zapomniano o Polakach na Wschodzie — w Rosji, w której dzięki Opatrzności Bożej i darowi narodu polskiego, otrzymanego dzięki Senatowi Rzeczypospolitej Polskiej i Wspólnocie Polskiej — powstał Dom Polski — pierwszy w Federacji Rosyjskiej. Z jakimi uczuciami jedzie Pani do Polaków i Polonii w Sankt Petersburgu?
 
— Trafnie Pani zauważyła, że jest to pierwszy Dom Polski w Federacji Rosyjskiej. Stało się tak nie bez przyczyny, ponieważ w Sankt Petersburgu mieszka najwięcej Polaków, którzy od wieków przyczyniali się do rozwoju tego pięknego miasta. Polacy przybywali tu już w pierwszych latach rozwoju St. Petersburga w poszukiwaniu pracy, bądź jako zesłańcy, o czym wiemy z kart historii lub opowieści rodzinnych. Zawsze pielęgnowali tradycje narodowe i pozostawali wierni swoim polskim korzeniom. Niecierpliwie oczekuję spotkania z Rodakami i cieszę się, że okazją do tego jest właśnie uroczystość otwarcia Domu Polskiego.
 
— Petersburg. Nie wiemy, czy kiedykolwiek była Pani w tym mieście. Zapewne zna go Pani z rosyjskiej literatury pięknej i niejednokrotnie spacerowała po jego ulicach z bohaterami Dostojewskiego czy Gogola. Czym jest dla Pani miasto, w którego historii zapisze się jako Matka Chrzestna Domu Polskiego, a co za tym idzie i całej Polonii Petersburskiej?
 
— Sankt Petersburg, mimo że nigdy w nim nie byłam, jest mi niezwykle bliskim miastem. Tu urodziła się moja mama i tu spędziła najwcześniejsze lata dzieciństwa, które były zawsze żywe w jej pamięci. Była dumna z tego pięknego miasta. Z ogromnym zainteresowaniem obejrzę polskie pomniki i miejsca znane z rosyjskiej literatury oraz niezwykle bogatą architekturę miasta, które nie bez powodu nazywane jest Wenecją Północy. I tu, przy okazji, chciałabym dodać, że wielonarodowy Sankt Petersburg zawsze był dla Polaków gościnny, a jeśli wielu Rodaków łączą z nim tragiczne losy, to jednak ich doświadczenia składały się na wielką, czasem bardzo trudną historię tego wielkiego miasta.
 
— Każda Matka ma wymarzony obraz swojego Dziecka. Jakie są Pani oczekiwania wobec nas Polaków i Polonu w Sankt Petersburgu?
 
— Chciałabym Państwu życzyć, aby Dom Polski w Sankt Petersburgu był rzeczywiście Domem Polskim, Domem Polaków i Rosjan o korzeniach polskich. Życzyłabym Państwu, abyśmy naszą polskością właśnie w tym miejscu dzielili się z innymi, patriotyzm bowiem jest to wielka idea. Niech Dom Polski będzie zawsze Domem otwartym.
Wywiad przygotowała Teresa Konopielko