Nadanie imienia profesora Rajmunda Piotrowskiego Polskiej Bibliotece w Petersburgu

W dniu 24 stycznia 2010 roku w Domu Polskim została otwarta pierwsza w mieście nad Newą Polska Biblioteka z nadaniem imienia zmarłego w sierpniu 2009 roku wielkiego petersburskiego Polaka, wybitnego uczonego profesora Rajmunda Piotrowskiego. W uroczystości uczestniczyli organizatorzy i przedstawiciele Stowarzyszenia Kulturalno-Oświatowego „Polonia”, Petersburskiego Uniwersytetu Państwowego na czele z prodziekanem Wydziału Filologicznego Michaiłem Marusienką, Petersburskiego Uniwersytetu Pedagogicznego

Год Шопена в Санкт-Петербурге

Галина Жукова16 января 2010 г. в Малом зале филармонии с успехом прошел фортепианный вечер петербургской пианистки Галины Жуковой. В первом отделении прозвучали произведения Шопена: в 2010 году отмечается 200-летие со дня рождения композитора. Прозвучали Полонез-фантазия op. 61 и Мазурки op 30, Вариации op.12: это раннее виртуозное сочинение Шопена довольно редко исполняется на концертной эстраде.

Mateusz Damięcki: „Nie ja wybrałem Rosję, tylko ona mnie”

Mateusz DamięckiCzęsto zarzucają mi, że jestem rusofilem, że nie jestem obiektywny, że nie znam historii. Ja jednak historię Rosji znam. I właśnie znając historię i ją przyjmując, uważam, że nie należy się tak zacietrzewiać wspominając to co było. Nie można pod żadnym pozorem zapomnieć, ale trzeba pewne prawdy historyczne nauczyć się „przeskakiwać“, być ponad nimi. Poza tym, kiedy ktoś

"Zapach malin" – nowa książka Mariki Krajniewskiej

Marika Krajniewskaurodzona w Petersburgu, z wykształcenia tłumaczka, z zamiłowania dziennikarka, autorka powieści „Papierowy Motyl” wydała na początku roku kolejną powieść. O „Zapachu malin” Krajniewska pisze tak: „Co się dzieje, kiedy stajemy w obliczu choroby, która na zawsze zmienia nasz świat? Kiedy okazuje się, że jedyne co posiadamy to szpitalne łóżko, kłębiące

Zbigniew Dmitroca: „Poezja jest zaborczą kochanką i surowo karze za niewierność"

Zbigniew DmitrocaZ literaturą rosyjską zetknąłem się w szkole podstawowej. Potem była chwila przerwy, fascynacja poezją francuską, a potem już samodzielne poszukiwania, co nie było łatwe, bo autorzy, którzy mnie interesowali, nie byli ulubieńcami radzieckiej władzy, mam tu na myśli Achmatową, Mandelsztama czy Cwietajewą. Moje pierwsze próby translatorskie, rzecz jasna bardzo nieudolne, to wiersze Puszkina. Na szczęście nic się z tego nie zachowało. Potem był Błok i Jesienin, po drodze Szewczenko, którego czytałem

Кшиштоф Занусси: «Культура – это борьба человека с самим собой…

Столкновение с Достоевским было для меня самым сильным впечатлением. Хотя я обожал Толстого, и надо сказать, что Тургенев и Чехов были мне ближе, чем Достоевский. Достоевский ведь абсолютно экзотичный писатель. Если сравнивать, например, мое отношение к Достоевскому, Томасу Манну, то Т. Манн мне очень близок по типу мышления. А Достоевский совсем по-другому говорит с человеком – и это интересно. Это конечно, очень важный для всего человечества писатель.

Максим Мальков: «Полонистика для меня — выбор сердца»

— Что дало Вам приобщение к польскому языку и культуре?
Подаренная судьбой возможность читать в оригинале Мицкевича, Словацкого, Красиньского, А.Слонимского и т. д., отважная польская пресса послеоктябрьской (1956 г.) поры, "вражеский" радиоэфир ("Архипелаг ГУЛАГ", "В круге первом", "Собачье сердце", стихи, написанные В.Броневским во львовской тюрьме в 1939 г. — всё это впервые я услышал в чтении дикторов радиостанции Wolna Europa)

Записки на коленках Эдуарда Кочергина

В Музее печати Санкт-Петербурга на набережной реки Мойки, 32 состоялась презентация новой книги выдающегося отечественного сценографа польского происхождения Эдуарда Кочергина «Крещенные крестами. Записки на коленках». Новая книга писателя основана на воспоминаниях о послевоенных временах, когда герой-рассказчик бежал из омского детприёмника для детей «врагов народа» на родину в Ленинград…

RSS-материал